Op het vlak van gezondheid heeft Dido ons ook weten gerust te stellen. Aïsha werd maar 2 jaar en 8 maanden. Schijnbaar was haar ziekte plots opgedoken. Dido heeft ons echter laten beseffen dat Aïsha haar ziekte vermoedelijk al veel langer in zich droeg, er mogelijk mee geboren was. Dido bezocht in drie jaar tijd de dierenarts enkel voor het krijgen van vaccinaties en slechts één keer voor een lichte huidinfectie. Geen tekenen van orgaanimperfecties, altijd een glanzende vacht, steeds en bij de minste aanleiding snel en alert vanuit rust op haar poten... Deze hond blaakt van gezondheid! Niet voor niets slaagde ze erin de keurmeester tijdens de clubmatch van de Belgische Berner Sennen club in 2006 (op de leeftijd van 2 jaar en een half) te verleiden tot het toekennen van de Derde plaats Uitmuntend in de open klasse. Heel fier waren we op haar. Eén jaar eerder, in 2005, werd ze "zeer goed" aangekeurd.

Het algemene advies beter te wachten tot na de vaccinatie op 12 weken negerend, besloten wij met Dido onmiddelijk naar de hondenschool te gaan. We kozen opnieuw voor de school van Elisa Verschuren waar we die eerste weken bij voorkeur gingen wanneer er slechts weinig andere honden waren. De lessen die van gehoorzaamheid overgingen in doggydance hielden we een 8-tal maanden vol, waarna de winter een rustperiode liet inlassen. Omdat ons Dido-tje naar de volgende zomer, en inmiddels heel sterk geworden, het wel eens aandurfde te testen of haar terug hoogzwangere baasje haar nog wel zou kunnen tegenhouden als ze echt hard genoeg trok aan de lijn lieten wij ons nog enkele weken privé begeleiden. De zomervakantie aan zee met een loopse Dido doorstonden wij zonder kleerscheuren. De raad geen al te lange wandelingen te maken tijdens het eerste anderhalve levensjaar, kwestie van de heupen te sparen, hebben wij goed opgevolgd. Trappen lopen heeft Dido ook nooit gedaan. Het vele spelen en ook de lessen hebben we haar echter niet willen ontzeggen. Per slot van rekening was het een puppy die zich moest aanpassen aan een bruisend gezinsleven met kleine kinderen. We vonden dat we van haar niet konden eisen dat ze een hele dag ergens stil lag.

Dido Beschikt over een stamboom uitgereikt door de Sint Hubertus vereniging. Omdat wij overwogen Dido een nest te laten werpen en grootbrengen, en dit desgevallend volgens de regels van de kunst wensten te doen (ttz volgens het fokreglement van de rasvereniging) lieten we röntgenopnames maken van heupen, ellebogen en schouders. Deze opnames vonden plaats op 6 april 2006, toen Dido 2 jaar en 2 maanden oud was. De officiële uitslag luidt HD C1, ED 0 en Soc 0. Volgens het fokreglement mag er gekweekt worden met HD A, HD B en HD C. In het geval van HD C moet de reu ofwel HD A ofwel HD B geëvalueerd zijn.

Omdat Dido zowel op het vlak van karakter als op het vlak van schoonheid beantwoord aan de kenmerken die typisch zijn voor een Berner, vinden wij dat zij een mooie bijdrage aan haar ras zou kunnen leveren. Ze voldoet aan alle voorwaarden die volgens het fokreglement van de rasvereniging van toepassing zijn, inclusief de objectieve evaluatie voor skeletaandoeningen. Bovendien lijkt het erop dat ze gezonde genen heeft. Daarom, en omdat wij graag een tweede Berner Sennen hond willen, omdat wij graag willen dat Dido een dochter als gezellin mag hebben, omdat we gewoon zin hebben in een nestje Berners, en omdat we als echte hobby-isten gedreven zijn om alles met dit ras mee te maken besloten we Dido te laten dekken. We zochten een reu die ook aan alle voorwaarden voldeed. Denz van de Neere Maethe is het geworden. Deze prachtige reu gaf Dido in 2007 een mooi nestje en eind juli 2009 zal het tweede volgen.