Dankzij Elisa leerde Aïsha hun baasjes begrijpen, wanneer die woorden zegden als “zit”, “ligge”, “nee” of wanneer ze gewoon haar naam riepen. Tegelijk leerde ze dat mensenbaasjes met hun naakt velletje pijn voelden, zelfs als ze maar heel zachtjes kneep met haar scherpe tandjes. Bijten mocht alleen in touwen en knabbelbeenderen.
Aïsha was leergierig en slim. Opdrachten als “hier”, “blijf” en “wachten” waren voor haar al snel te gemakkelijk. Haar enthousiasme kende dan ook geen grenzen wanneer daar nieuwe woorden bijkwamen zoals “draaien”, “tourtje” en “legs” die haar rond haar as lieten draaien of tussen de benen van Manuela door lieten lopen. De stap naar doggydance was op aanmoediging van Elisa snel gezet. Met veel aandacht en zonder angst verzorgde Aïsha samen met Manuela haar eerste optredens toen ze iets meer dan een jaar oud was. “Dancing queen” galmde er dan door de luidsprekers. Manuela droeg er soms een knalblauw glitterpak bij. Aïsha zelf was vooral geïnteresseerd in de lekkere worst, gehaktballen of kaas die steevast op het optreden volgde. De geur hiervan steeg op vanuit Manuela’s buidelzakje en hoewel hierdoor wat onstuimig en niet altijd even juist met de afwerking van haar oefeningen charmeerde ze toch de jury tot het toekennen van een derde plaats na haar eerste wedstrijd.
